ابن عباس گوید : وقتی از فتح مکه باز می گشتیم شب هنگام در هوازن بودیم ، پیامبر (ص) به علی بن ابی طالب (ع) فرمود : یا علی ! بر خیز و منزلت خود را نزد خدا در یاب و به هنگام طلوع خورشید با آن سخن بگو . من به فضل گفتم بلند شو ببینم علی ابن ابی طالب (ع) چگونه با خورشید سخن می گوید . وقتی خورشید طلوع کردبلند شد و خطاب به خورشید گفت : سلام بر تو ای بنده ی صالح پایدار در طاعت پروردگار خویش.خورشید در جواب گفت : و علیکم السلام ای برادر رسول خدا و وصی و حجت خداوند برخلقش . آنگاه علی (ع) به سجده شکر افتاد و دیدم رسول خدا بلند شد و سر او را گرفت وبلند کرد و دست به صورت او می کشید و می گفت بلند شو حبیب من که اهل آسمان از گریه تو به گریه آمدند و خدای عزوجل به خاطر تو برحاملان عرش مباهات کرد